Elimde olsa dünyayı küçümserdim;
İyisine de kötüsüne de yuf çekerdim;
Daha doğrusu bu aşağılık yere
Ne gelirdim, ne yaşardım, ne ölürdüm.

AĞLAMA ÇAĞI


Kim bilir kaç kez ağlamışımdır
bilinçli bilinçsiz
doğduğum günden beri
ancak
sindin sineli gözyaşlarıma
sen kokan zemzemi emerken can çekişen dudaklarım
içim kan ağlasa da
gülümsüyor gözlerime doyulmaz o tatla
Bir güzel ağlarım bir güzel
çünkü tam çağındayım
gözlerimle kapanacak


Seçkin GÜNDÜZ

Yazacaktım adını yıldızlara, kabul etmediler
Neden diye sordum?
O bizden parlak, yanında sönük kalırız.
Bizimde adımızı karartma dediler.

Yazacaktım adını dağlara, kabul etmediler.
Neden diye sordum?
O bizden sıcak, erir doruklarımızdaki karlar.
Bizimde adımız karlı dağlar diye anılmaz dediler.

Yazacaktım adını sayfalara, kabul etmediler.
Neden diye sordum?
O bizden beyaz, adı lekelenir.
Bizde rezil oluruz, hep yeni sayfa açarlar dediler.

Yazacaktım adını kalbime beynime, kabul etmediler.
Neden diye sordum?
O senden akıllı, o senden çok seviyor.
Bozma yarım aklını, kalbini dediler.

Yazacağım adını hayallerime.
Neden diye sormayacağım kendime.
Gece düşlerimi sen süsleyeceksin.
Kimse görmeyecek çünkü benim hayallerimi.


02-02-2010 Çorlu
Yılmaz BARITLI

Tekmil ufuklar kışladı
Dört yön, onaltı rüzgar
Ve yedi iklim beş kıta
Kar altındadır.

Kavuşmak ilmindeyiz bütün fasıllar
Ray, asfalt, şose, makadam
Benim sarp yolum, patikam
Toros, Anti-toros ve asi Fırat
Tütün, pamuk, buğday ovaları, çeltikler
Vatanım boylu boyunca
Kar altındadır.


Döğüşenler de var bu havalarda
El, ayak buz kesmiş, yürek cehennem
Ümit, öfkeli ve mahzun
Ümit, sapına kadar namuslu
Dağlara çekilmiş
Kar altındadır.

Şarkılar bilirim çiğ tutmuş
Resimler, heykeller, destanlar
Usta ellerin yapısı
Kolsuz, yarı çıplak Venüs
Trans-nonain sokağı
Garcia Lorca'nın mezarı,
Ve gözbebekleri Pierre Curie'nin
Kar altındadır.

Duvarları katı sabır taşından
Kar altındadır varoşlar,
Hasretim nazlıdır Ankara.
Dumanlı havayı kurt sevsin
Asfalttan yürüsün Aralık,
Sevmem, netameli aydır.
Bir başka ama bilemem
Bir kaçıncı bahara kalmıştır vuslat
Kalbim, bu zulümlü sevda,
Kar altındadır.

Gecekondularda hava bulanık puslu
Altındağ gökleri kümülüslü
Ekmeğe, aşka ve ömre
Küfeleriyle hükmeden
Ciğerleri küçük, elleri büyük
Nefesleri yetmez avuçlarına
-İlkokul çağında hepsi-
Kenar çocukları
Kar altındadır.

Hatip Çay'ın öte yüzü ılıman
Bulvarlar çakırkeyf Yenişehir'de
Karanfil Sokağında gün açmış
Hikmetinden sual olunmaz değil
"mucip sebebin" bilirim
Ve "kafi delil" ortada...

Karanfil sokağında bir camlı bahçe
Camlı bahçe içre bir çini saksı
Bir dal süzülür mavide
Al - al bir yangın şarkısı,
Bakmayın saksıda boy verdiğine
Kökü Altındağ'da, İncesu'dadır.

AHMED ARİF

ÖZDENETİM




Sağa kır sola
Üçle dörtle
Aynaya bak solla
Ara gaz
debriyaj
Az sonra karşıda
Şimdi tam gaz
Yanıp sönüyor ışıklar
Sarı siyah
mavi beyaz
Şekil şekil şekiller
İri iri yazılar
Kimi uyarıyor
Kimi öneriyor
Çeşitli bilgiler
Yaya geçiti
Kesik
oklu
çizgiler
Geçme yasağı
Oto yol çıkışı
Vurdu hız göstergesi dibe
o hızla sevgiye
Karşıdaydı nerde
U dönüşü
V dönüşü
N dönüşü
Dikkat yazıyor dikkat
Beyin
yürek
el
ayak
Denetim gerekiyor denetim
Sıkısı
sulandırılmışı
Gelsin artık özdenetim
Boşaldı frenler bak sana


Seçkin GÜNDÜZ

Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim
Şöyle diyebilirim: gece yıldızla dolu
Ve yıldızlar, masmavi titreşiyor uzakta
Şakıyarak dönüyor gökte gece rüzgarı.
Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim
Sevdim ben onu, o da beni sevdi bir ara.
Kollarıma aldım bu gece gibi kaç gece
Kaç defa öptüm onu sonsuz göğün altında
Sevdi beni o ben de bir ara onu sevdim
O durgun, iri gözler sevilmez miydi ama

Bu gece en hüzünlü şiiri yazabilirim.
Yokluğunu düşünüp, yitmesine yanmakla
Duyup geceyi, onsuz daha engin geceyi.
Ota düşen çiy gibi, düşmekle şiir cana
Ne gelir elden, sevgim onu tutamadıysa.
Gece yıldız içinde, o yoldaş değil bana
Hepsi bu. uzaklarda şarkı söylüyor biri.
Yüreğim dayanmıyor yitmesine kolayca
Gözlerim arar onu, yaklaştırmak ister gibi
Yüreğim arar onu, o yoldaş değil bana

Artık sevmiyorum ya nasıl, nasıl sevmiştim
Sesim arar rüzgarı ulaşmak için ona
Ellere yar olur. öpmemden önceki gibi.
O ses, ışıl ışıl ten ve sonsuz bakışlarla
Artık sevmiyorum ya severim belki yine
Ne uzundur unutuş ah ne kısadır sevda
Böyle gecelerde kollarıma aldım çünkü
Yüreğim dayanmıyor yitmesine kolayca

Belki bana verdiği son acıdır bu acı
Belki son şiirdir bu yazdığım şiir ona

PABLO NERUDA

1

çıkarıldı özet
ne kitaplara sığdı
ne de kronolojiye...

tarihimi yazdı takvimler
ve toprağa düştü
teşrinevvel...

öldüm!..

hayat bu kadar kısayken
nasıl geçmem kapılardan
nasıl bakmam
pencereme konan kuşa
ve nasıl aşık olmam...

2

ne zaman
batıdan doğarsa güneş
şaşıracak bulutlar yerini
ve ben güleceğim bıyık altından...

sen yok olacaksın
ben yenileceğim yine
teşrinevvel!..

3

bak
karanlık odalara koymuşlar çiçekleri
bundandır
küf küf kokması yaprakların
ve solucanlar oynaşır toprağında
ben sana
oraya girme demedim mi?

4

aşkı kovaladım
sen bana aşkla bakalıdan beri
oysa aşk
okunması yasak kitap gibiydi...
buna rağmen
ayracına adını yazdım
silindi! ..


TAYYİBE ATAY



Not: Ellerinize yüreğinize sağlık hocam..:)

Pek acayip bir şey bu:
Güz mevsiminde olduğumuz halde
birdenbire güneş koç burcuna girdi baktım.
Baktım birden bire ilkbahar oldu.
Birdenbire kaynadı kanım.
Nerdeyse hani
bulanıp kanıma
bir deve gibi köpürecek,
bir deve gibi oynamaya başlayacağım.

Bir uzaklaşıp bir yakınlaşması kan dalgalarının.
Kendisinden geçmiş insanla dolu bir ova.
Ölümsüz gözle görülmez bir içki âlemi.

Baktım birdenbire canlandı ölü.
İhtiyarlar baktım genç oluverdi.
Baktım bakırlar kesildi som altın.
Daha iyisi geldi yerine,
daha güzeli geldi baktım,
şehrimizden ayrılanın.

İçki, eğlence, tad sarmış şehrimizi.
Elinde bir kadeh var her sarhoşun.
Kimi doymuş, rahat, kendinde,
İçkiye doğru koşmakta kimi.
Gürül gürül süt ırmağı bir yanda,
bir yanda gürül gürül bal nehri.

Pek acayip bir şey bu:
Bir şehirde padişah bir tane olurdu.
gökyüzünde ay bir tane.
Bu şehir padişahlarla dolu,
gökyüzü aylarla, zuhallerle.

Sen haydi koş var git hekimlere,
orda işiniz yok de sizin.
Orda ne dermansızlık, ne dert var,de.
Orda ne gam, ne kasvet var, de.
Orda ne kadı, ne vali.
Ne bey, ne beyin vergicisi.

Davalar, düşmanlıklar, kavgalar zaten
denizlerin üzerinde hiç bir zaman yürüyemedi.



MEVLANA CELALETTİN RUMİ

İttim kapıyı girdim içeri cesurca ya da aptalca
O ve çocuklardı dünya
Yalnızlığım yitti
Karşılığında
Bir saksı beyaz siklamen
Siyah güderi eldiven, renkli camlar
Acıdan bir ayla ortasında
Açmaya korkulan mutluluklar, gizli keyifler
Girdi hayatıma

Sıcak bir bakış bir yadsıma
Salim bir öfke girdi hayatıma
Hatalarım kesinleşti yüzüme vurulduğunda
Savunmadım kendimi artık çok geç
Şen elmalar gibi yuvarlandı ortalığa
Titizce sakladıklarım
Durdum
Lekeli bereli güneşin tam ortasında

GÜLTEN AKIN

Hoş geldin kadınım benim hoş geldin
yorulmuşsundur;
nasıl etsemde yıkasam ayacıklarını
ne gül suyum ne gümüş leğenim var,
susamışsındır;
buzlu şerbetim yok ki ikram edeyim
acıkmışsındır;
beyaz ketenli örtülü sofralar kuramam
memleket gibi yoksuldur odam.

Hoş geldin kadınım benim hoş geldin
ayağını basdın odama
kırk yıllık beton, çayır çimen şimdi
güldün,
güller açıldı penceremin demirlerinde
ağladın,
avuçlarıma döküldü inciler
gönlüm gibi zengin
hürriyet gibi aydınlık oldu odam...

Hoş geldin kadınım benim hoş geldin.

NAZIM HİKMET RAN